فراق - لبخند

فراق

آنگاه كه بر بلندترين قله رسيدي
لبخند خود را نثار تمام سنگريزه‌هايي كن كه پايت راخراشيدند.

+نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مهر 1387توسط فرشته | |

آنقدر رنج كشيدم ز جهان سير شدم
صورتم گر چه جوان است ولي پير شدم
در جواني ناله‌ها كردم كسي يادم نكرد
در قفس جان دادم و صياد آزادم نكرد

کاربران آنلاین:
ديدارها :